Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Η θυσία του "ιερού ελαφιού"

Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Η θυσία του "ιερού ελαφιού"

Εννέα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ο ειδικός φρουρός, Επαμεινώνδας Κορκονέας, δολοφόνησε εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο.

Νύχτα της 6ης Δεκεμβρίου του 2008. Μια παρέα παιδιών εμπλέκεται σε επεισόδιο με δύο ειδικούς φρουρούς, στα Εξάρχεια.

 

Αφού πέταξαν πέτρες σε ένα περιπολικό, στο οποίο επέβαιναν οι Επαμεινώνδας Κορκονέας και Βασίλης Σαραλιώτης, επέστρεψαν στον πεζόδρομο, όπου βρίσκονταν σχεδόν καθημερινά.

 

Οι ειδικοί φρουροί όμως, τους αναζήτησαν και τους βρήκαν. Μετά από μια σύντομη λεκτική αντιπαράθεση και... εκτόξευση μπουκαλιών μπύρας, ο Κορκονέας, πυροβόλησε και σκότωσε εν ψυχρώ τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, δίνοντας το έναυσμα για τον μεγαλύτερο ξεσηκωμό που γνώρισε η χώρα μετά τη μεταπολίτευση.

 

Η δολοφονία του Αλέξανδρου, όπως και αυτή του συνομήλικού του, Μιχάλη Καλτεζά, πολλά χρόνια νωρίτερα, θα μνημονεύεται πάντα, ως η θυσία ενός αθώου παιδιού στο βωμό της... καταστολής.

 

Ως ένα παράδειγμα της κατάχρησης εξουσίας από την ίδια την εξουσία, που όπλισε το χέρι του Κορκονέα με τη δύναμη να αφαιρέσει μια ζωή, επειδή έκρινε ότι οι ύβρεις αποτελούσαν απειλή για τη δική του.

 

Και πάντα θα μας φέρνει στο νου τους στίχους του Τόμας Έλιοτ: «Αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος. Αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος. Όχι μ' ένα πάταγο, αλλά μ' έναν λυγμό... Μ' έναν λυγμό».

 

Η μαρτυρία του Νίκου Ρωμανού

 

rwmanos

 

Ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες των γεγονότων, που οδήγησαν στη δολοφονία του Αλέξανδρου, ήταν και ο Νίκος Ρωμανός.

 

Μερικά χρόνια αργότερα, περιέγραψε επακριβώς το περιστατικό, που ολοκληρώθηκε με την σφαίρα στην καρδιά 15χρονου, μιλώντας για μια καταραμένη νύχτα.

 

«Καθόμουν εγώ, ο Αλέξανδρος και κάποια άλλα παιδιά στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου όπως κάναμε σχεδόν σε καθημερινή βάση.

 

Μετά από λίγη ώρα ήρθε ένας σύντροφος και μας πρότεινε να πάμε στην Χαριλάου Τρικούπη να περιμένουμε να περάσει κάποιο περιπολικό για να του πετάξουμε κάτι πέτρες που είχε μαζέψει. Όντως λοιπόν πήγαμε και περιμέναμε ενώ ο Αλέξανδρος καθόταν πιο πίσω. Μετά από λίγη ώρα πέρασε το περιπολικό με τον Κορκονέα και τον Σαραλιώτη».

 

Και τότε, όπως αναφέρει στο κείμενό του, έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για όλους, αλλάζοντας τα πάντα... για πάντα.

 

«Η κλεψύδρα της ζωής γύρισε την στιγμή που η πέτρα έπεφτε πάνω στο περιπολικό του Κορκονέα. Στην συνέχεια γυρίσαμε και καθίσαμε στον πεζόδρομο μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά ενώ ο Κορκονέας με τον Σαραλιώτη πέρασαν με το περιπολικό από την Ζωοδόχου Πηγής για να δουν ποιοι τους επιτέθηκαν εκεί ξαναπετάχτηκαν από μας προς το περιπολικό κάποια μικροαντικείμενα, αφού λοιπόν είδαν την παρέα μας πήγαν πάρκαραν το περιπολικό στην διμοιρία των ΜΑΤ που φυλούσε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και κατέβηκαν πεζοί στην συμβολή των οδών Τζαβέλα και Ζωοδόχου Πηγής.

 

Μόλις είδαμε τους μπάτσους σηκωθήκαμε για να φύγουμε καθώς πιστέψαμε ότι μαζί με αυτούς θα είχε έρθει και η διμοιρία των ΜΑΤ όπως γίνεται συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις. Εκείνη την στιγμή οι δυο μπάτσοι άρχισαν να βρίζουν και τότε παρατηρήσαμε ότι είχαν έρθει μόνοι τους χωρίς κάποια υποστηρικτική αστυνομική δύναμη. Έτσι κάποιοι από εμάς κινήθηκαν προς το μέρος τους και ο Αλέξανδρος ο οποίος είχε πάει πιο μπροστά τους πέταξε κάτι μπουκάλια μπύρας από αυτά που πίναμε. Μετά από ελάχιστα δευτερόλεπτα ο Κορκονέας έβγαλε το όπλο του και ολοκλήρωσε με σφαίρες την συγκεκριμένη αντιπαράθεση που είχε ξεκινήσει πριν λίγη ώρα.

 

Μια σφαίρα στην καρδιά του Αλέξανδρου για να κλείσει ο κύκλος της παντοδυναμίας της κρατικής μηχανής. Μια κηλίδα από αίμα στον πεζόδρομο της Μεσολογγίου για να ανοίξει ο κύκλος της εξέγερσης που έκανε συντρίμμια την έννομη τάξη και έσπειρε το χάος και την αναρχία σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας».

 

Η καταγραφή

 

Η στιγμή της δολοφονίας, καταγράφηκε από την κάμερα μιας νεαρής κοπέλας, η οποία βγήκε στιο μπαλκόνι της ακούγοντας τις φωτοβολίδες κρότου λάμψης.

 

«Βλέπω, λοιπόν, τους δύο αστυνομικούς να… να έρχονται πεζοί… Ξαφνιάστηκα… Ε, και τότε πάτησα το REC. Πλησιάσανε τον πεζόδρομο, προκαλέσανε όποιον ήταν από την άλλη μεριά, έντονα, βγάλανε και οι δύο τα όπλα τους, πήρανε θέση βολής και πυροβολήσανε», εξήγησε αργότερα η ίδια.

 

 

 

Η εξέγερση

 

exegersi

 

Ο 15χρονος πέθανε ακαριαία. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, η σφαίρα διαπέρασε την καρδιά και καρφώθηκε στον 10ο θωρακικό σπόνδυλο. Στον “Ευαγγελισμό” όπου μεταφέρθηκε, απλά επιβεβαιώθηκε ο θάνατός του.

 

Τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα. Η φράση «Σκότωσαν ένα παιδί», θα μεταφερθεί από στόμα σε στόμα. Μέσα σε λίγη ώρα, η Αθήνα θα μετατραπεί σε πεδίο μάχης.

 

Όλοι κάνουν λόγο για τη μεγαλύτερη εξέγερση μετά τη μεταπολίτευση. Η αρχή έγινε στην Αθήνα και εξαπλώθηκε με ταχύτητα διαδικτύου σε όλα τα αστικά κέντρα της χώρας. Πειραιάς, Πάτρα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Κομοτηνή, Μυτιλήνη και άλλες πόλεις, κατακλύζονται από ανθρώπους κάθε ηλικίας. Ανθρώπους αγανακτισμένους και οργισμένους, για τον τόσο άδικο χαμό ενός παιδιού.

 

Τις επόμενες ημέρες μαθητές Γυμνασίων και Λυκείων σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, προχώρησαν σε καταλήψεις, πορείες και αποχές από τα μαθήματα, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους.

 

grigoropoulos5

 

Διαδηλώσεις κατά της αστυνομικής καταστολής, πραγματοποιήθηκαν και σε Λευκωσία, Πάφο, Λονδίνο, Βερολίνο, Μπολόνια, Βενετία, Νέα Υόρκη, Κωνσταντινούοπολη και σε πόλεις της Αυστραλίας.

 

Μετά την κηδεία, η οποία τελέστηκε με πλήθος κόσμου να έχει συγκεντρωθεί για το “τελευταίο αντίο” στον 15χρονο στις 9 Δεκεμβρίου, το πολεμικό σκηνικό επαναλήφθηκε σχεδόν σε ολόκληρη τη χώρα.

 

Η θέση των πολιτικών

 

Υπουργός Εσωτερικών εκείνη την περίοδο, ήταν ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος. Τη νύχτα του συμβάντος, βρισκόταν στις Σέρρες. Άμεσα μετέβη στην Αθήνα, όπου και υπέβαλε την παραίτησή του, όπως και ο Υφυπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Χηνοφώτης, για λόγους ευθιξίας, οι οποίες όμως, δεν έγιναν αποδεκτές από τον τότε Πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή.

 

Φυσικά, τόσο ο κ. Καραμανλής όσο και ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, καταδίκασαν τη δολοφονία και απέστειλαν συλλυπητήρια στην οικογένεια του Αλέξανδρου. Ο κ. Παπούλιας μάλιστα, θα κάνει λόγο για «τραύμα στο κράτος δικαίου».

 

Στη Βουλή ο Προκόπης Παυλόπουλος, δήλωσε για περιστατικό: «Πρόκειται για μία δολοφονική πράξη. Η περίπτωση του κατηγορουμένου θα πρέπει να διδάσκεται στις αστυνομικές ακαδημίες ως παράδειγμα προς αποφυγή».

  

Το υπόμνημα του Κορκονέα και η καταδίκη

 

korkoneas

 

Αμέσως μετά τη δολοφονία, ο Κορκονέας, ενημέρωσε την υπηρεσία του από τον ασύρματο, λέγοντας ότι δέχθηκαν επίθεση με μπουκάλια από νεαρούς.

 

Ο ίδιος αποκάλυψε και το τηλεφώνημα που έκανε στη γυναίκα του, στην οποία είπε: «Μαράκι φάτε, θα αργήσω λίγο γιατί κάτι έγινε στη δουλειά», και όπως συμπλήρωσε στο δικαστήριο: «Το πίστευα. Δεν το είπα για να την καθησυχάσω, το πίστευα».

 

Στο υπόμνημα που κατέθεσε ο ειδικός φρουρός, υποστήριξε ότι πυροβόλησε στο έδαφος για εκφοβισμό και η σφαίρα εξοστρακίστηκε, ωστόσο η βαλλιστική εξέταση έδειξε ροπή της σφαίρας στο θύμα με κατεύθυνση προς τα κάτω και όχι προς τα πάνω.

 

Επίσης, ισχυρίστηκε ότι έτρεξε με την πλάτη για να προφυλαχθεί από επίθεση που δέχτηκε, με το ερασιτεχνικό βίντεο να τον διαψεύδει.

 

Στις 11 Οκτωβρίου 2010, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Άμφισσας, έκρινε και τους δύο ειδικούς φρουρούς ένοχους, τον Κορκονέα για ανθρωποκτονία με άμεσο δόλο χωρίς ελαφρυντικά και τον Σαραλιώτη για συνέργεια.

 

Ο Κορκονέας καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και 15 μήνες φυλάκιση, ενώ ο Σαραλιώτης σε κάθειρξη δέκα ετών, αλλά μετά από ένα χρόνο αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους.

 

Το σκεπτικό της απόφασης για τον Κορκονέα αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η «ακατάσχετη επιθυμία του να προκαλέσει με κάθε τρόπο άοπλα νεαρά άτομα και να κάνει επίδειξη ισχύος, εμφορούμενος από την ασφάλεια που του παρείχε η κατοχή του οπλισμού του ήταν μία από τις αιτίες που όπλισαν το χέρι του με αποτέλεσμα τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Η συμπεριφορά του ήταν εριστική, ανάρμοστη και προκλητική».

 

Οδός Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

 

grigoropoulos

 

Εννέα χρόνια μετά από εκείνη τη μοιραία νύχτα, κανείς δεν έχει ξεχάσει τον Αλέξανδρο και τον άδικο τρόπο, με τον οποίο τόσο νωρίς έφυγε από τη ζωή. Κι αν τύχει και το κάνει, δεν έχει παρά να περάσει από τα Εξάρχεια. Εκεί, στην Οδό Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, όπου τιμάται κάθε χρόνο η μνήμη του, κάτω από την επιγραφή με τη φωτογραφία του, η οποία θυμίζει σε όλους ότι:

 

«Εδώ, στις 6 Δεκεμβρίου 2008, εντελώς αναίτια, έσβησε το παιδικό χαμόγελο του αθώου δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τις σφαίρες αμετανόητων δολοφόνων».

 

grigoropoulos3

Σχετικά Άρθρα