Το πρόβλημα δεν είναι η ονομασία αλλά η οικειοποίηση της ελληνικής ιστορίας

Το πρόβλημα δεν είναι η ονομασία αλλά η οικειοποίηση της ελληνικής ιστορίας

Το «Μακεδονικό» τότε, επί Μητσοτάκη και Σαμαρά, εξελίχθηκε ως ζήτημα στο «Σκοπιανό» του σήμερα ωστόσο χάνουμε το δέντρο, την καπηλεία της ιστορίας μας, βλέποντας το δάσος…

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ταξίδεψε, μέσα στο 2017, στην ιστορία. Ωστόσο η ιστορία δεν τον ξεχνά. Και οι πολιτικοί (μεγάλοι ή μικροί, στην κρίση σας αυτό) μένουν στην ιστορία και για τις ατάκες τους. Ο «επίτιμος», πέρα από το «γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;», είχε πει κι άλλα… καλά. Αλλωστε ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός που εισήγαγε στην πολιτική τον όρο «διαπλοκή» (σ.σ. λίγο ειρωνικό δεν είναι; Βλ. Siemens) αλλά κορυφαίο του ήταν ότι «σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει».

 

Και το είπε το 1993, σε συζήτηση για το όνομα που θα λάβουν τα Σκόπια, και ότι αυτό δεν έχει καμία σημασία... Εχουμε 2017, πέρασαν δηλαδή 24 χρόνια και αφενός ουδείς ξέχασε το θέμα, αφετέρου το Σκοπιανό επανήλθε στην επικαιρότητα.

 

ΟΚ, ο Μητσοτάκης είχε κάνει μια εκτίμηση βασιζόμενος στο ότι πρόβλημα που είχαν δημιουργήσει οι Σκοπιανοί θα εκμηδενιζόταν όσα αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αν κτίσουν. Είναι συλλογική η ευθύνη, από τότε; Όχι, είναι κομματική καθότι δεν είχε γίνει κανένα συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών για να υπάρξει μια κοινή γραμμή εξωτερικής πολιτικής. Κανένα και καμία. Αργότερα ο Μητσοτάκης υποστήριζε ότι τον… πούλησε το «παιδί» που είχε προωθήσει, και στηρίζει, όσο λίγα στην πολιτική: ναι, ο Αντώνης Σαμαράς.

 

Οποιοδήποτε ξένο Μέσο κι αν διαβάσετε ή ακούσετε ή δείτε, η λέξη «Macedonian» χρησιμοποιείται κανονικά. Καμία ελληνική νίκη, καμία επιτυχία της ελληνικής πολιτικής, τίποτε, μηδέν. Από το 1993...

 

Σύμφωνα με τον Μητσοτάκη, στη σύνοδο κορυφής του 1991 και όπου οι τότε υπουργοί Εξωτερικών της ΕΟΚ αναγνώρισαν επίσημα τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ο Σαμαράς δεν απαντούσε στα τηλέφωνά του. αργότερα, στη σύνοδο της Λισσαβώνας, ο Μητσοτάκης κατάφερε να επιβάλει τον συμβιβαστικό όρο να αποκαλούνται τα Σκόπια ως «FYROM» και αργότερα… καρατόμησε τον Σαμαρά από το υπουργείο Εξωτερικών, αναλαμβάνοντάς το… ο ίδιος! Αφορμή ήταν η άρνηση του Σαμαρά να αποδεχθεί ως όνομα το «Νοβαματσεντόνια», ήτοι «νέα Μακεδονία», όνομα που είχε προτείνει ο Πορτογάλος ομόλογός του, Ζοσέ Πινέιρο. Ο Σαμαράς το 2014 ως πρωθυπουργός, σε ταξίδι του στο Βερολίνο άκουσε τη λέξη «Ματσεντόνια» μπροστά στην Αγκελα Μέρκελ και δεν είπε το… παραμικρό. Το βίντεο είναι χαρακτηριστικό!

 

Ποιος πούλησε ποιον ή ποιος το χειρίστηκε λανθασμένα, είναι πια γνωστό και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Το μόνο που κατάφερε η Ελλάδα ήταν η επίσημη ονομασία FYROM, μεταφρασμένη σε ΠΓΔΜ εν Ελλάδι: Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία τη Μακεδονίας. Το καταφέραμε, από εμάς… για εμάς. Οποιοδήποτε ξένο Μέσο κι αν διαβάσετε ή ακούσετε ή δείτε, η λέξη «Macedonian» χρησιμοποιείται κανονικά. «Ο Μακεδόνας επιθετικός της Λάτσιο», επί παραδείγματι. Καμία ελληνική νίκη, καμία επιτυχία της ελληνικής πολιτικής, τίποτε, μηδέν. Μηδέν από το 1993...

 

Όπως μηδενικός είναι ο απολογισμός της νυν εξωτερικής πολιτικής. Όπως έγραψε και ο Σωτήρης, οι κινήσεις κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση δεν προμηνύουν σωστή διαχείριση του ζητήματος αλλά μικροπολιτικές σκοπιμότητες.

 

Πλην ελαχίστων περιπτώσεων οι πολιτικοί μας δεν είχαν τη διορατικότητα να δουν τι συνέβαινε στη γειτονιά μας, να κατανοήσουν ότι η καπηλεία ενός τέτοιου, ισχυρού ονόματος, brandname αν θέλετε, σε άλλες εποχές ή για άλλες χώρες θα ήταν casus belli. Αιτία πολέμου.

 

Φαντάζεστε, επί παραδείγματι, οι Κούρδοι να δημιουργούσαν μια μικρή χώρα με το όνομα Ντιγιαριμπακίρ, πώς θα αντιδρούσε ο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν; Ναι, σωστά φαντάζεστε.

 

Μια χώρα με το όνομα «νέα Μακεδονία» ή «Σλαβομακεδονία» ή, ακραία, «Μακεδονία», δεν αποτελεί απειλή όσο αποτελεί το πρόβλημα του να ισχυρίζονται οι Σκοπιανοί ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων

 

Ωστόσο, τυχαίως το ότι παγιώθηκε τόσα χρόνια τούτη η κατάσταση βοήθησε στο να αυξηθούν τα εσωτερικά προβλήματα στα Σκόπια και ο διχασμός δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, εξ ου και θέλουν να κλείσουν γρήγορα το θέμα της ονομασίας. Αλλωστε, το 40% των Σκοπιανών είναι Αλβανόφωνοι που ονειρεύονται ένωση με την Αλβανία, εξ ου και εκπροσωπούνται στη νυν κυβέρνηση, όπως και οι «Μακεδόνες», αμφότεροι υπό τη σκέψη του Ζόραν Ζάεφ o οποίος δείχνει συγκαταβατικός σε λύσεις…

 

Αν, για το όνομα αυτό καθ’ αυτό, θα έπρεπε από πλευράς μας να δεχθούμε, κάπως, το «Μακεδονία», μόνο ως επιθετικό προσδιορισμό θα ήταν αποδεκτό. Επί παραδείγματι, το «Μακεδονική Ντραγκοβίτσια», μιας και από τους Σλάβους κατάγονται, θα κατέληγε σε ένα οποιοδήποτε τυχαίο άνθρωπο της υφηλίου να αποκαλεί τη χώρα «Ντραγκοβίτσια». Όχι τυχαία η αναφορά μιας και η καταγωγή τους, εκτός από τους Σλάβους, είναι και από τους Δραγοβίτες, με καταγωγή από τη σημερινή Λευκορωσία και μέλη τους κράτους του Συμεών του Μέγα (893-927 μ.Χ.), του πρώτου Βούλγαρου τσάρου. Ειρήσθω εν παρόδω, το «Μακεδονική Δημοκρατία των Σκοπίων» που είπε ο Θεόδωρος Πάγκαλος, σε τούτο το πλαίσιο κινείται…

 

Ο δε Πάνος Καμμένος ανέφερε σήμερα για όνομα το «Βαρντάρσκα». Όχι τυχαία αφού είναι το πραγματικό όνομα τω Σκοπίων, ως επαρχία της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο. Όχι, δεν είναι κακή ιδέα…

 

Θα δούμε πώς και προς τα πού θα εξελιχθεί ωστόσο το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με την ονομασία της χώρας. Μια χώρα με το όνομα «νέα Μακεδονία» ή «Σλαβομακεδονία» ή, ακραία, «Μακεδονία», δεν αποτελεί απειλή όσο αποτελεί το πρόβλημα του να ισχυρίζονται οι Σκοπιανοί ότι είναι απόγονοι των Μακεδόνων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ότι δυνητικά το κράτος τους επεκτείνεται μέσα στα σύνορα της Ελλάδας. Σε τούτο πρέπει να εστιάσουμε.

 

2284

 

Ας γκρεμίσουν ό,τι αγάλματα έχουν χτίσει του Φιλίππου Β’ και του Μεγαλέξανδρου, ας μετονομάσουν ό,τι αναγνωρίσιμο… βάφτισαν μακεδονικά (σ.σ. το εθνικό τους στάδιο ονομάζεται «Φιλίππος Β’» και το αεροδρόμιό τους «Μέγας Αλέξανδρος») και ας «βαφτίσουν» τη χώρα τους Μακεδονία, Νέα Μακεδονία, Ολυμπιάδα ή Κλυταιμνήστρα ή Ποσειδώνα Μηχανιώνας. Άλλο ένα όνομα κι άλλο η οικειοποίηση της ελληνικής ιστορίας.

 

Ιδού πού έγκειται το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Σχετικά Άρθρα