Τάκης Λουκανίδης: Η ζωή ενός θρύλου (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ & VIDEO)

Τάκης Λουκανίδης: Η ζωή ενός θρύλου (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ & VIDEO)

Από το ορφανοτροφείο της Δράμας, στην τοπική Δόξα, τον Παναθηναϊκό και τον Άρη.  Η ζωή του Τάκη Λουκανίδη.

Τάκης Λουκανίδης, ένας από τους θρύλους του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν υπάρχει πια. Έφυγε για τη «γειτονιά των αγγέλων», το πρωί της Πέμπτης.

 

Ήταν ένας από τους πληρέστερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που υποστήριζαν ότι μπορεί να παίξει σε 10 θέσεις μέσα στο γήπεδο: σε όλες δηλαδή, εκτός από αυτήν του τερματοφύλακα.

 

Ο Τάκης Λουκανίδης όμως, τους είχε διαψεύσει. Στη Δόξα Δράμας είχε παίξει για ένα φεγγάρι και κάτω από τα δοκάρια.  Το ίδιο είχε κάνει και στα πρώτα του βήματα, στην ομάδα της Γεωπονικής σχολής όπου φοίτησε.

 

«Ναι, είχα παίξει και τερματοφύλακας όταν ήμουν στη Δόξα. Αλλά κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι δεν παίζω. Εγώ ήθελα να είμαι ενεργός στο παιχνίδι. Παραμίλαγα. Έλεγα «τι κάνω τώρα εδώ, παίζω εγώ, αυτοί παίζουν». Ε, και σιγά - σιγά άρχισα να αφήνω το τέρμα» είχε πει σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στην ιστοσελίδα sport-retro.gr.

 

Στη Δόξα Δράμας είχε παίξει σε όλες τις θέσεις. «Ανάλογα με την εξέλιξη του παιχνιδιού. Όσο ήταν επικίνδυνη η επίθεση των αντιπάλων, μου φώναζε «Τάκη, έλα πίσω». Όταν έπρεπε να βάλουμε γκολ έλεγε: «Τάκη, τρέχα μπροστά»» είχε πει ο Τάκης Λουκανίδης, για τον προπονητή του στη Δόξα Δράμας,  Νίκο Πάγκαλο, που είχε αναλάβει τους «μαυραετούς» το 1956. 

 

Έμαθε το ποδόσφαιρο σε ορφανοτροφείο

Στην ηλικία των εφτά είδε τους Βούλγαρους να σκοτώνουν τον πατέρα του. Είχε άλλα τέσσερα αδέρφια και η μητέρα του αναγκάστηκε να τον στείλει σε ορφανοτροφείο όπου έμαθε δειλά, δειλά να παίζει ποδόσφαιρο και κατέληξε πτυχιούχος Μέσης Γεωπονικής Σχολής της Κομοτηνής και ποδοσφαιριστής της τοπικής ΑΕΚ.

 

Στην ομάδα της Θράκης υπέγραψε το 1953 με τον όρο όταν τελειώσει τη σχολή να τον αφήσουν να πάει στη Δόξα αφού σκόπευε να ζήσει στη Δράμα, όπου γεννήθηκε άλλωστε το 1937 (στο χωριό Παρανέστι). Όταν ήρθε όμως εκείνη η ώρα, από την τοπική ΑΕΚ δεν ήθελαν να τον αφήσουν. Τελικά, η μεταγραφή πραγματοποιήθηκε.

 

Έπαιξε στους «μαυραετούς» από το 1956 με προπονητή το Νίκο Πάγκαλο, και σε 50 παιχνίδια πέτυχε 13 γκολ. Συμμετείχε σε δύο τελικούς Κυπέλλου Ελλάδας αλλά την χαρά του τίτλου δεν τη γεύτηκε. Στον τελικό του 1958 στο Στάδιο Καραϊσκάκη η Δόξα έχασε από τον Ολυμπιακό με 5-1. Την επόμενη χρονιά, το σκηνικό επαναλαμβάνεται: ίδιος αντίπαλος, ίδιο αποτέλεσμα, ήττα με 2-1. 

  

 

 

Η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός, η «Γιούβε» και το… βλαχάκι

Στον Παναθηναϊκό τον πήγε ο Αντώνης Μαντζαβελάκης το 1962, «κλέβοντας» τον από τον Ολυμπιακό που επίσης, τον είχε πλησιάσει. Η «Ένωση» τον ήθελε το 1959 αλλά οι φίλαθλοι της Δόξας Δράμας είχαν ξεσηκωθεί. Τελικά κατέληξε στον Παναθηναϊκό αν και η Δόξα διαφωνούσε.

 

Ενδιαφέρον το 1959 είχε δείξει και η ιταλική Γιουβέντους που τον είχε δει να αγωνίζεται με την Εθνική Ενόπλων. Ποιος ήταν ο λόγος όμως που δεν ξενιτεύτηκε; «Γιατί δεν ήξερα τη γλώσσα. Τότε ήμουν βλαχάκι. Έλεγα «να πάω στην Ιταλία, να με βρίζουν και να μην ξέρω τι μου γίνεται;» Έπρεπε να μιλάω τη γλώσσα για να μπορώ να συνεννοηθώ στο παιχνίδι και έξω. Κυρίως στο παιχνίδι» είχε πει ο Τάκης Λουκανίδης.

 

louk2

 

 

Η καριέρα στον Παναθηναϊκό

Με τους «πράσινους» αγωνίστηκε για επτά χρόνια, μέχρι το 1969, με ένα μικρό διάλλειμα το 1965. Ήταν την περίοδο που είχε γνωρίσει τη σύζυγο του Άννη, και επειδή δεν τον ήθελαν οι δικοί της, έφυγαν για τη Νότια Αφρική για λίγους μήνες.

 

Επέστρεψε όμως και συνέχισε στον Παναθηναϊκό. Συνολικά με τους «πράσινους» έπαιξε σε 142 αγώνες στην Α΄ Εθνική, σημείωσε 59 γκολ ενώ πέτυχε άλλα 12 τέρματα στο Κύπελλο Ελλάδας. Στην Ευρώπη έπαιξε σε 11 παιχνίδια σημειώνοντας τρία γκολ. Κέρδισε τέσσερα πρωταθλήματα (1962, 1964, 1965, 1969) και ένα Κύπελλο (1967).

 

Από τον Παναθηναϊκό έφυγε έπειτα από κόντρα που είχε με τον Μπόμπεκ. Έκλεισε την καριέρα του στον Άρη Θεσσαλονίκης, την περίοδο 1969-70 με 45 αγώνες, οχτώ γκολ και ένα Κύπελλο Ελλάδας: ήταν ο έκτος και τελευταίος τίτλος του. Το κοντέρ σταμάτησε στις 237 συμμετοχές και τα 80 γκολ.

 

Στην Εθνική ομάδα έπαιξε σε 23 παιχνίδια πετυχαίνοντας τρία γκολ. Ντεμπούτο στη «γαλανόλευκη» έκανε το 1958. Ήταν ο μόνος παίκτης εκτός ΠΟΚ που είχε κληθεί τότε για τον αγώνα με τη Γαλλία για το Κύπελλο Εθνών. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είχε συντριβεί με 7-1. 

 

louk1

 

 

Τα χτυπήματα της μοίρας

Η ζωή δεν φέρθηκε σωστά στον Τάκη Λουκανίδη. Εκτός από τον πατέρα του, έχασε το μεγάλο του αδερφό Χαράλαμπο, θύμα της μηνιγγίτιδας μόλις στα 22 του χρόνια.

 

Η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής του ήταν όταν έχασε τον γιο του, Γιώργο, στις 10 Αυγούστου 1998 σε τροχαίο δυστύχημα. Εκείνη την περίοδο ήταν γυμναστής στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, «Πρωινός καφές».

 

 

Σχετικά Άρθρα